X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

●آستان حضرت دوست●

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست ● که هرچه بر سر ما میرود ارادت اوست

24 آبان 1387 ساعت 01:03 ق.ظ

کنج قفس (شهریار)

همای طایر جان بسته در طناب تنم

امید کاین گره از کار بسته باز کنم

فلک چو تار تنم نغمه ها طنین انگاشت

که دور طایر جانم تنید تار تنم

به کنج این قفسم قرنها گذشت و هنوز

به یاد چشمۀ خلد و صفای آن چمنم

اگر چه زان و طنم یاد هم نمانده ولی

مُدام سر خوش خواب و خیال آن وطنم

دلم به حسرت گم کرده ای است چون یعقوب

گر آن عزیز نوازد به بوی پیرهنم

صلای مژدۀ وصلم دهد مگر قُمری

که بانگ مس زند از شاخ سرو و یاسمنم

به خیره عهد نبستم که بشکنم با دوست

به عهد او که همه شاخ دشمنان شکنم

به رهنمائی پیک و پیام وحی سروش

چه وهم و واهمه از رهزنان اهرمنم

گداخت جانم و چون انجمم ز دیده چکید

دلم خوش است که خوانند شمع انجمنم

سیاه ، کی بودم نامۀ عمل در گور

که کارنامۀ هجران نوشته بر کفنم

غبار تن نه منم شهریار زان بگذر

صفای چشمۀ جان را نظاره کُن که منم