در اشتیاق پرواز، بی‌آسمان‌ترینم
عمری به جرمِ بودن، با خاک هم‌نشینم

●
نفرین به چشم‌هایم، این حفره‌های تاریک
آخر چگونه‌ای دور! باید تو را ببینم؟

●
ای باغ سبز سیّال! آخر بگو چه می‌شد
نزدیک‌تر بیایی،‌ تا از تو گُل بچینم؟

●
در کوچه‌های تردید، تنها رهایم، آیا
تقدیر بی‌تو بودن، نقش است بر جبینم؟

●
ای اشتیاق آبی! با من بمان که عمری‌ست
در آرزوی پرواز، بی‌آسمان‌ترینم