X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

●آستان حضرت دوست●

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست ● که هرچه بر سر ما میرود ارادت اوست

7 آذر 1388 ساعت 01:13 ق.ظ

شب دراز (سعدی)

شبِ عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد
 تو بیا، کز اول شب درِ صبح باز باشد


عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستت
 به کجا رود کبوتر که اسیرِ باز باشد


ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت
 که مُحبّ صادق آنست که پاکباز باشد


به کرشمۀ عنایت نظری به سوی ما کن
 که دعای دردمندان ز سر نیاز باشد


همه شب در این خیالم که حدیث وصل جانان
 به کدام دوست گویم که محَل راز باشد؟


چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی؟
 تو صَنَم نمی گذاری که مرا نماز باشد


نه چنین حساب کردم چو تو دوست گرفتم
 که ثنا و حمد گویم و جفا و ناز باشد


دگرش چو بازبینی غم دل مگوی سعدی
 که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد


قدمی که بر گرفتی به وفا و عهدِ یاران
 اگر از بلا بترسی قَدَم مَجاز باشد