X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

●آستان حضرت دوست●

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست ● که هرچه بر سر ما میرود ارادت اوست

31 مرداد 1388 ساعت 12:02 ق.ظ

رطب (عباس صبوحی )

روزه دارم من و افطارم از آن لعل لبست

اری افطار رطب در رمضان مستحبست

روز ماه رمضان، زلف میفشان که فقیه

بخورد روزه خود را بگمانش که شبست

زیر لب وقت نوشتن همه کس نقطه نهد

این عجب نقطه خال تو به بالای لب است

یارب این نقطه لب را که به بالا بنهاد

نقطه هر جا غلط افتاد مکیدن ادب است

شحنه اندر عقبست و من از آن میترسم

که لب لعل تو آلوده به ماء العنب است

پسر مریم اگر نیست چه باک است ز مرگ

که دمادم لب من بر لب بنت العنب است

منعم از عشق کند زاهد و آگه نبود

شهرت عشق من از ملک عجم تا عرب است

گفتمش ای بت من بوسه بده جان بستان

گفت رو که این سخن تو نه شرط ادب است

زاهد از بهر خدا منعم از عشق مکن

هر کسی منع من از عشق کند زن جلب است 

عشق آنست که از روی حقیقت باشد

هر که را عشق مجازیست حمال الحطب است