محبس خویشتن منم، از این حصار خسته ام
 من همه تن انا الحقم،‌ کجاست دار، خسته ام

●
 در همه جای این زمین، همنفسم کسی نبود
 زمین دیار غربت است،‌ از این دیار خسته ام

●
کشیده سرنوشت من به دفترم خط عذاب
از آن خطی که او نوشت به یادگار خسته ام

●
 در انتظار معجزه، فصل به فصل رفته ام
هم از خزان تکیده ام، هم از بهار خسته ام

●
 به گرد خویش گشته ام، سوار این چرخ و فلک
بس است تکرار ملال،‌ ز روزگار خسته ام

●
دلم نمی تپد چرا، به شوق این همه صدا
 من از عذاب، کوه بغض به کوله بار خسته ام

●
 همیشه من دویده ام، به سوی مسلخ غبار
از آنکه گم نمی شوم در این غبار، خسته ام

●
به من تمام می شود سلسله ای رو به زوال
 من از تبار حسرتم که از تبار خسته ام

●
قمار بی برنده ایست، بازی تلخ زندگی
چه برده و چه باخته،‌ از این قمار خسته ام

●
 گذشته از جاده ی ما، تهی ترین غبار ها
از این غبار بی سوار،‌ از انتظار خسته ام

●
همیشه یاور است یار،‌ ولی نه آنکه یار ماست
 از آنکه یار شد مرا دیدن یار، خسته ام